Voorzichtig beginnen. Stap voor stap een beetje meer. Tenminste als dat qua tijdspan ook allemaal is te doen. We beginnen met een poll rubriek. Zo met de World Matchplay opkomst leek het me aardig om met deze poll te beginnen. De vraag is dan ook wie of dit toernooi in Blackpool gaat winnen.

Rechts op de site zie je “het stemlokaal”. Nee je hoeft geen gordijnen dicht te trekken of een rood potlood te slijpen. Simpel het vak van de speler, waarvan jij denkt dat die gaat winnen, aantikken met de muis en je stem wordt in de stand verwerkt.

Een dag voor dat de World Matchplay begint maken we dan de balans op. Laat je stem zien in de rubriek Wat is jouw mening. Ik ben nieuwsgierig.

Zelf wil ik altijd de partij door de darts laten beslissen en heb ik nooit geen trucs nodig om te winnen. Daarom heb ik Steve de hand gegeven en gezegd dat hij gewonnen had. Dat gaat me heel wat kosten, maar ik heb geen moment spijt van mijn beslissing.  Prijzengeld kwijt van die dag, en er zal ook nog wel een boet aankomen. Geen Stanjames dus waardoor de komende twee maanden niets bijzonders meer op het programma staat. Misschien eens tijd voor een vakantie om weer eens helemaal op verhaal te komen.

Zondag speelde ik in de derde ronde opnieuw tegen Steve Farmer. Nu wel een normale match en ik won deze dan ook met 6-3. Met Steve had ik overigens de dag ervoor al gesproken en elkaar de hand gegeven, en zand er over. In de vierde ronde, bij de laatste 16 verloor ik dan van Gary Anderson, de man in vorm dit weekeinde. Hij won zowel op zaterdag als zondag in Nuland.

Ook junior speelde zaterdag mee. In een voorronde klopte hij Johnny Okken met 6-0 maar de ronde daarna was het toernooi voor hem over. Even geen goede start gemaakt waardoor onzekerheid in het spel sloop en dan een 6-2 nederlaag moet incasseren.

‘s Avonds tijden het PDC Unicorn Youth Event een goede prestatie met het bereiken van de kwartfinale. In de eerste ronde kreeg Santino Broer geen poot aan de grond (3-0)  en in de tweede ronde mocht zijn Engelse tegenstander, Curtis Hammond 1 leg pakken. Een andere Engelse speler, Adam Smith-Neale, zeker geen gemakkelijke speler zag in de vijfde en beslissende leg de pijl van mijn zoon in de winnende dubbel vallen waarmee hij de kwartfinale bereikte.

Daar wachtte Michael van Gerwen op hem. En die heeft al iets meer ervaring tegen junior die nu 1 seizoen op dit niveau meedraait. Dit was terug te lezen in de uitslag die 3-1 was in het voordeel van Michael. Desondanks staat hij na  9 toernooien op een 8ste plaats in de jeugdranking. Niet verkeerd toch?

Want ook afgelopen weekeinde in Barnsley was de drempel van de vierde ronde weer te hoog. Zaterdag tijdens het Eddie Cox Memorial Players Championship speelde ik de eerste ronde tegen Adrian Bolitho. Voor mij een lekkere opwarm partij waar ik met ruime cijfers (6-1) winnaar van werd.

In de tweede match meer tegenstand van Wayne Mardle, desondanks won ik ook hier met 6-4 om daarna in de derde ronde de beslissende leg tegen Justin Pipe verlies en met 6-5 in de derde ronde eruit lig.

Op de zondag, 12 juni begon ik met een bye. Dan weet je dan de tweede partij al moeilijker is tegen een reeds opgewarmde speler. En als je tegenstander dan ook nog eens Magnus Caris is dan zit je goed. De partij duurde dan ook nog eens 11 legs, de volle lengte dus, maar ik won wel met 6-5.

In de derde ronde viel dan opnieuw het doek omdat ik tegen Dave Chisnall niet veel had in te brengen. Hij won met 6-2. Ik moet al mijn pijlen dus richten op het komende weekeinde in Nuland. Dit zijn de laatste 2 toernooien waar nog kwalificatie voor de Stanjames te behalen  is. Met Colin Osborne, Magnus Caris en Antonio Alcinas op £ 600, = boven mij, Steve Beaton en William O’Connor op een gedeeld 15de plaats van de Players Championship Order of Merit moet ik dus zorgen dat ik in ieder geval veel hoger eindig dan die drie en ook nog eens mag hopen dat het verschil met Beaton en O’Connor dan voldoende is om zo als 16de of 15de op deze ranking me voor Blackpool te plaatsen.

Er op of er onder dus!

Mark had van het ene moment op de andere het bord weer gevonden en kreeg ik mijn handen vol aan de ex Lakeside World Champion, “Webbie”. Zes legs verder geen game set and match voor mij, maar 8-4, dus nog 1 leg verwijderd. In leg 13 tot en met 16 kwam Webster terug, zeker als ik ook nog eens 9 matchdarts niet in de winnende dubbel weet te plaatsen.

Goed proberen het weer zo snel mogelijk een plaats te geven en op naar de volgende Players Championships. Eerst i Barnsley en daarop in Nuland bij Oss.

8-8 dus met een 17de en laatste leg voor de boeg waar ik met de moed in de schoenen aan begin en Webster natuurlijk met een sterg gevoel. Met dat sterke gevoel gooit dan de Welshman in 14 darts die leg uit en is door naar de laatste 16.

Tjonge jonge je weet dat druiven zuur kunnen smaken maar zo zuur al aan het eind van deze match, ongelooflijk. Mijn start op donderdag in de eerste ronde tegen de onberekenbare Terry Temple was juist zo lekker. Met 4-0 ging hij er af, en ook in de tweede ronde tegen Chris Jones wist ik in dit korte format de beslissende zevende leg te winnen.

De dag er na een kraker tegen Simon Whitlock die het bord niet lekker kon vinden en ik die match met 7-9 win. We l wat knoeiwerk in de slotfase waardoor het weer even twijfelen werdmaar ik bleef overeind.

Per sessie staan er dus 16 spelers in de arena. Op podium 1 en 2 wordt ook nog door de referee gecalled. Daarvan is er 1 te horen in de zaal en de andere, voor als er iets spannends gebeurd alleen via de televisie. Bij de overige 6 podia lopen dan een aantal camera mensen rond om onverwachte momenten per direct live uit te zenden.

Kortom een heel spektakel dus met totaal 140 deelnemers. Voor mij start aanstaande donderdag het toernooi. In de eerste ronde moet ik tegen Terry Temple op bord 8. Terry is de nummer 113 van de PDC ranking, maar echt geen speler die je onderschatten mag. Alex Roy, Steve Hine en ook Jelle Klaasen hebben dit al eens aan den lijve ondervonden.

Alle zeilen bijzetten dus en kijken of ik de tweede ronde haal waar ik het dan tegen een Jones moet opnemen. Danny of Chris Jones en dan verhuis naar podium 2 een tv baan.

Zaterdag speelde ik mijn eerste match tegen een sterke Engelse jeugdspeler, Adam Smith-Neale die het me knap lastig maakte. In de derde ronde tegen Steve Farmer, ook een speler van formaat geworden. Toch had ik de touwtjes in handen en won met 6-2 om daarna in de vierde ronde tegen Wes Newton een nederlaag moest incasseren.

Zondag had ik het tegen Michael Mansell al moeilijk in de tweede ronde ( mijn eerste partij van de dag ). Kon met 6-4 de match dan nog wel winnend afsluiten maar moest de winst in de derde ronde aan Terry Jenkins laten. Jenkins de latere runner up van het toernooi stak in vorm waarop ik geen antwoord had.

Toch kom ik weer met een goed en trots gevoel terug uit Engeland want Co junior wist zaterdag de hand te leggen op de tweede plaats van de PDC Unicorn Youth Tour. Junior verloor in een geheel Nederlandse finale met 4-1 van Michael van Gerwen.

Op naar het volgende spektakel, de UK Open finals. En dat is echt een spektakel te noemen omdat in de beginfase in de zaal van het Reebok Stadium maar liefst 8 podia opgesteld staan. En daar wordt tegelijkertijd op gespeeld met daartussen een uitzinnig Engels publiek. Ook speelt bij dit toernooi al jaren een andere factor mee, en dat is de hitte.

De laatste jaren is door de weersomstandigheden de zaal temperatuur moordend. Het beloofd wat van 2 tot en met 5 juni in Bolton. Er wordt het nodige van uitgezonden, dus kijk of je op het internet wat vinden kan of op de Engelse zenders.

Op de eerste speeldag hield het toernooi voor mij op in de derde ronde. Die dag waren er twee voorronden, maar daar was is als elfde geplaatste van verschoong gebleven. Junior startte in de tweede ronde met een klinkende 6-0 overwinning. Maar in de eerste grote ronde ging hij onderuit tegen Darren Johnson.

Ik had het in de eerste ronde al knap moeilijk en won met de hakken over de sloot van Josef Kraus (6-5).  Het ging niet veel beter in de volgende ronde tegen Devon Peterson. Ook hier viel de beslissing in de laatste leg (6-5). Daarna kreeg ik de kous op de kop van de latere winnaar van dit toernooi, de Canadees John Part, die me met 2-6 het nakijken gaf.

‘s Avonds tijdens het jeugdtoernooi werd er ook geen eer behaald door Co junior. Na een vrije loting in de eerste ronde verloor hij met 3-1 van Adam Smith-Neale. Dus lagen we vroeg op de hotelkamer.

Zondag was het tweede toernooi. Nieuwe kansen nieuwe mogelijkheden, denk je dan. Er waren echter niet zoveel mogelijkheden. Twee ronden duurde het toernooi voor mij. Ik was die dag als 13de geplaatst (misschien lag het daar aan?), dus geen voorronde voor mij.

We voor mijn zoon, die met een 6-2 overwinning de eerste ronde haalde maar daar Andy Smith tegen het lijf liep. Ja en daar kan je dus niet omheen. Twee legs wist hij nog af te snoepen maar verloor uiteindelijk met 6-2.

Zelf kwam ik die ronde ook in actie tegen René Rapp. Tegen hem moest ik 3 legs afgeven maar ging met 6-3 door naar de tweede ronde.  In die ronde kreeg in een ‘white wash’ om de oren van Ian White. Die 6-0 was wel even slikken zeg, want je moet op dit niveau toch op zijn minst een paar puntjes kunnen scoren.

Mijn complimenten aan Vincent van der Voort die zondag het toernooi op naam schreef. Hij klopte in de finale de ‘meastro himself’, Phil Taylor in de beslissende leg (6-5).

Als inwoner van Lelystad en bekende darter waren de motivatie van de mensen van de jeugdcommissie en omdat ik graag zie dat men zich inzet voor de vele talentvolle Nederlandse jeugd darters heb ik daar dan ook  niet lang over nagedacht om ‘ ja ‘ te zeggen.

De inschrijving voor dit toernooi is afgelopen zondag, eerste Paasdag gestart. Via de website van de Darts bond Almere kan de jeugd van 8 tot en met 18 jaar zich aanmelden, of meer informatie terug lezen.

Natuurlijk zal ik op dit toernooi ook even mijn gezicht laten zien. Als alles goed verloopt zal ik die dag de prijsuitreiking gaan doen.

Maar dat was niet de enige rede. Ben ook een aantal dagen achter elkaar in Ierland geweest door darts demonstraties, heb een ‘royalty’ lunch bijgewoond en een teleurstellend UK Open play off weekeinde in Engeland. Teveel aan mijn hoofd denk ik om overal aan te denken.

In ieder geval kunnen de bezoekers van mijn site wat meer zien van wat er allemaal is gebeurd de laatste tijd. Het is helaas niet juist gedateerd omdat alle eerder gepubliceerde berichten zijn over gezet naar deze website en nu alles als nieuws van de maand april wordt weg geschreven.

Knies oor die daar op let. Belangrijkste is dat er wat te lezen valt.

Jelle klopte ik met 8-3 en Roland zelfs met 8-1. Hierdoor werd ik eerste in de poule en was geplaatst voor de kwartfinale. De twee besten van de poule gingen door en omdat Roland ook van Jelle won was ook hij door.

Zondag trof ik in de kwartfinale Vincent van der Voort. Vincent was tweede geworden in zijn poule met Raymond v Barneveld en Michael van Gerwen. Ik mocht beginnen maar werd gelijk gebroken door Vincent. Als Vincent in de tweede leg dubbels gaat missen kan ik weer op gelijke hoogte komen.

Een hoop geknoei in de vijfde leg kost me de leg, ik maak dat in de zesde weer goed en staan we nog steeds gelijk (3-3). Zo gaat het door tot 5-5 voordaat het weer mis gaat. De dubbels vallen niet en de elfde leg gaat naar Vincent. Die pakt ook leg 12 omdat ik opnieuw 4 darts voor een dubbel mis. Het gaatje is geslagen, ik kom dan nog wel terug naar 6-7 maar door een gemiste tops voor een beslissingsleg maakt Vincent 8-6 en zit voor mij het toernooi er op.

Ook afgelopen weekeinde bij twee Players Championships in het Engelse Crawley weinig succes. Op de eerste dag, zaterdag 26 maart hield het voor mij op in de tweede ronde tegen de Schot John Henderson. Die won met 6-3.

Op zondag nieuwe kansen nieuwe mogelijkheden. Het optreden werd echter nog korter dan de dag ervoor. Met 6-5 verloor ik van Prakash Jiwa. Ja weer zo een 6-5 partij, gisteren in de eerste ronde won ik die nog, maar tegen Jiwa was is tweedes.